De Strijd tussen Eerlijkheid en Zorg voor je Gezin

De Strijd tussen Eerlijkheid en Zorg voor je Gezin

Je werkt al een aantal jaren binnen een bedrijf op de administratieafdeling. Sinds enige tijd heb je in de gaten dat er iets niet klopt binnen het bedrijf. In de papieren valt je op dat er geld verdwijnt, dat eigenlijk naar de belastingdienst zou moeten gaan. Je kunt niet achterhalen waar dit geld gebleven is. Je vermoedt dat het bestuur het geld zelf houdt, gezien hun hoge salaris. Daarnaast ben je een alleenstaande moeder van een dochter en hebt een redelijk hoog salaris. Als je deze baan verliest, kun je als alleenstaande moeder niet meer rondkomen en zul je het moeten doen met een uitkering. Maak je bekend wat er in het bedrijf speelt met de kans je baan te verliezen? Of zeg je niets en kies je voor het welzijn van je gezin? Hier is sprake van een moreel dilemma, omdat er twee conflicterende waarden zijn: eerlijkheid en zorg voor je gezin. Als je het naar buiten brengt, ben je eerlijk geweest, maar je verliest waarschijnlijk je baan. Hierdoor kun je je gezin niet meer onderhouden. Als je het stil houdt, houdt je een schuldgevoel. Echter, je behoudt wel je salaris en kan je je gezin onderhouden. Als de fraude later toch boven water komt, ontstaat er voor jou ook een probleem, omdat je medeplichtig bent. Je wist ervan en hebt het stilgehouden.

In deze situatie kies ik voor het stilhouden van de informatie, omdat ik mijn dochtertje wil beschermen. Ik wil niet dat wij tweeën in de problemen komen doordat ik mijn baan kwijt raak. Zij moet kunnen krijgen wat ze nodig heeft en zorgeloos kunnen opgroeien. Ze moet de mogelijkheid hebben om naar school te gaan en later te gaan studeren. Daarnaast heb ik geen schuld aan de fouten die gemaakt zijn binnen het bedrijf. De fouten zijn door anderen gemaakt en daar hoef ik niet voor op te draaien. Ik weet dat ik dan medeplichtig ben fraude, maar de zorg voor mijn gezin vind ik van groter belang.

Gezien mijn handelen, is voor mij de waarde “zorg voor je gezin” belangrijker dan de waarde “eerlijkheid”, omdat ik meer verantwoordelijkheid wil nemen voor mijn gezin dan voor het bedrijf. In het bedrijf ben ik enkel een medewerker en de rol in mijn gezin vergt meer verantwoordelijkheid. Daarnaast is het welzijn van mijn dochter vele malen belangrijker voor mij zijn dan wat er op mijn werk speelt. In deze situatie handel ik redelijk egoïstisch, omdat ik enkel aan mijn gezin denk en niet aan de mensen die last zouden kunnen hebben van de situatie op het werk. Als ik bijvoorbeeld in de schoenen van de belastingdienst zou staan, had ik gekozen voor eerlijkheid, omdat je belasting hoort te betalen. Het bedrijf is hiervoor strafbaar. Mijn handelen zorgt ervoor dat de belastingdienst zijn geld niet binnen krijgt. Het bedrijf blijft bestaan, maar wel met een bestuur dat te hoge salarissen krijgt. Ten slotte kan ik mijn dochter en mijzelf blijven onderhouden.

Deze opdracht ging voor mijn gevoel redelijk goed. Ik heb duidelijk een standpunt genomen voor één van de twee waarden van het moreel dilemma en dit is nodig voor een goede ethische attitude. Ik vond het lastig dat ik maar twee waarden in mijn moreel dilemma had zitten. Daardoor gaf ik eenzijdige argumenten. Het moreel dilemma was van weinig andere kanten te belichten.